ตอนที่ 49 ออกจากเขา

ตอนที่สี่สิบเก้า ออกจากขุนเขา

เจียงหรงได้ยินคำถามของจ้าวอู๋เสวี่ย ก็แย้มยิ้มบาง ๆ เช่นกัน

ในราชโองการยันต์ก่อนหน้านี้ นางได้ทราบถึงการจัดการของผู้อาวุโสใหญ่ที่มีต่อจ้าวอู๋เสวี่ยแล้ว

“ผู้อาวุโสจ้าว ผู้อาวุโสสูงสุดมีภารกิจสำคัญประการหนึ่งมอบหมายให้เจ้า…”

เจียงหรงเอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง นับเป็นครั้งแรกที่นางใช้คำเรียกขานจ้าวอู๋เสวี่ยว่าผู้อาวุโส

“ขอรับ! ประมุข โปรดกล่าวมาเถิด!”

สีหน้าของจ้าวอู๋เสวี่ยพลันเคร่งขรึมลงโดยไม่รู้ตัว ในใจเต็มไปด้วยความกระสับกระส่าย

นางหวาดกลัวเหลือเกินว่าคำพูดถัดไปของเจียงหรงจะเป็นว่า “ขอยืมหัวของผู้อาวุโสจ้าวมาใช้สักหน่อย…”

อย่างไรเสีย ตอนนี้นางก็สังเกตเห็นความผิดปกติของผู้อาวุโสสูงสุดแล้ว จึงหวาดกลัวว่าจะถูกสังหารปิดปาก