ตอนที่ 40 ยืมดาบฆ่าคน

เหอจื้อไม่ได้กังวลว่าจ้าวอู๋เสวี่ยจะหลบหนี

อย่างไรเสียจ้าวอู๋เสวี่ยก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส ย่อมต้องกลับถ้ำเงาโลหิตเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บ

ต่อให้วิชาลับหลบหนีเอาชีวิตรอดของจ้าวอู๋เสวี่ยรวดเร็วเพียงใด จะเร็วไปกว่าการเปลี่ยนแผนที่ของเหอจื้อได้หรือ?

เหอจื้อครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงหันไปมองผู้คนสำนักชิงเสวียนทั้งหลายแวบหนึ่ง ก่อนจะหายตัวไปต่อหน้าทุกคนและกลับสู่โลกความเป็นจริง

ทว่าเพียงสายตานี้กลับทำให้ประมุขและคนอื่น ๆ หวาดหวั่นจนใจเต้นระทึก

“ผู้อาวุโสใหญ่มองพวกเรา!”

“นี่หมายความว่าอย่างไร?”

“ก่อนหน้านี้พวกเราเกือบถูกคนอสูรจ้าวอู๋เสวี่ยยุแยงจนสงสัยผู้อาวุโสใหญ่ หรือว่าผู้อาวุโสใหญ่กำลังเตือนพวกเรา?”

ผู้คนสำนักชิงเสวียนทั้งหลายอดคิดฟุ้งซ่านขึ้นมาไม่ได้