เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 235
ดินแดนที่มารดาราอาศัยอยู่เต็มไปด้วยกองหินก้อนมหึมา ต้นมะพร้าวแต่ละต้นมีผลมะพร้าวขนาดใหญ่ห้อยอยู่
เนื่องจากแสงดาราสาดส่องไปทั่วโลก มะพร้าวเหล่านี้จึงเปล่งประกายแสงดาราออกมาเช่นกัน
หญิงสาวสองคนยืนอยู่ใต้ต้นมะพร้าว สายตาของพวกเธอจับจ้องขึ้นไปบนท้องฟ้าเป็นอันดับแรก
ท้องฟ้าสูงขึ้นไปหนึ่งพันเมตรมีแนวกั้นขวางอยู่ เจียงฉางคงเหาะอยู่ที่ความสูงประมาณสามร้อยเมตรเท่านั้น
สำหรับพวกเธอแล้ว ระยะทางเท่านี้ถือว่าใกล้มาก การสังเกตเห็นเขาได้ตั้งแต่แรกจึงเป็นเรื่องปกติ
"เจียงฉางคง?" แววตาของหญิงสาวอายุน้อยเผยความเคร่งขรึมออกมาเล็กน้อย
"เขาคือเจียงฉางคงงั้นหรือ?" หญิงสาวอีกคนมีประกายเย็นเยียบวาบผ่านดวงตา แฝงไว้ด้วยจิตสังหาร
เจียงฉางคงเหาะลงมาจากฟากฟ้า ราวกับไม่ได้สังเกตเห็นจิตสังหารของนาง "เหิงโม่เซวียน? เหิงชิงเยว่?"
"เป็นแกใช่ไหมที่ฆ่าพี่ชายของฉัน?"