เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 229
ตามท่านอันเหาะขึ้นสู่อากาศ แล้วมาถึงกระโจมแห่งหนึ่ง
หนานเหยียนหยางก็อยู่ที่นี่ด้วย เพียงแต่ไม่เห็นผู้จัดงานอีกคนหนึ่ง
เมื่อเข้าไปในกระโจม เจียงฉางคงก็เอ่ยถามขึ้น "ไม่ทราบว่าท่านอันเรียกผมมา มีธุระอะไรหรือครับ"
"เรียกเธอมา ก็แค่อยากจะถามดูว่า... เธอมองหาลู่ทางพัฒนาตัวเองในแดนสุญญตาอย่างไร?"
ท่านอันยิ้มพลางกล่าว "ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอก ฉันไม่ได้จะชวนเธอเข้ากองทัพหรอกนะ รอให้เธอเอ่ยปากเองต่างหาก"
เจียงฉางคงถอนหายใจโล่งอกในใจ แล้วเอ่ยขึ้นอีก "ด้วยฝีมืออย่างผม คงยังไม่ถึงขั้นที่พวกคุณต้องให้ความสนใจกระมังครับ?"
คนทั้งสองล้วนเป็นขั้นนักยุทธ์ระดับสูง ตัวเขายังคงอยู่แค่ขั้นวิญญาณดาราจุดสูงสุดเท่านั้น
ต่อให้จะเข้าใกล้ระดับสูงมากแค่ไหน ก็ยังไม่ใช่ระดับสูงอยู่ดี
ช่องว่างเพียงก้าวเดียว ไม่รู้ว่าขวางกั้นนักยุทธ์ไว้ตั้งเท่าไร