เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 220
เจียงฉางคงมองดูเหล่าขั้นนักยุทธ์ที่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดบนหน้าจอ จนแทบแยกไม่ออกว่าใครเป็นฝ่ายได้เปรียบ ก็รู้สึกเบื่อหน่ายอยู่บ้าง
การต่อสู้แบบนี้ เขาไม่มีอารมณ์จะดูจริง ๆ หากเป็นการประลองของเหล่าอัจฉริยะ เขายังพอจะสนใจอยู่บ้าง
แต่หนานเทียนว่างกลับดูอย่างเพลิดเพลิน บางครั้งก็โกรธ บางครั้งก็ตื่นเต้น ราวกับตัวเองเป็นคนลงสนามต่อสู้เสียเอง
เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่าเหตุใดจึงต้องเริ่มช่วงชิงโควตากันล่วงหน้านานขนาดนี้
หากปล่อยให้คนเหล่านี้ต่อสู้นานไปอีกวันหนึ่ง เกรงว่าแม้แต่หนึ่งเดือนก็คงยังคัดเลือกสิบอันดับแรกไม่ได้
เมื่อไม่มีอะไรทำ เจียงฉางคงจึงเริ่มสนใจเรื่องอื่น "ขุมกำลังใหญ่อย่างพวกคุณมีโควตากันกี่ที่?"
"ยี่สิบที่" เหยาเมิ่งตอบ
นั่นมากกว่าของเขาถึงสองเท่า ช่างมีโควตามากจริง ๆ