เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 195
เจียงฉางคงนวดหว่างคิ้ว นึกไม่ออกจริง ๆ ว่าคนเราจะหน้าหนาได้ถึงขั้นไหน
ไม่สิ เขาคิดผิดไปแล้ว เจ้าหมอนี่ไม่ใช่แค่หน้าหนา แต่ไม่รู้จักคำว่ายางอายเลยต่างหาก
"เอาละ ประธานอันผู้มีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นดุจเหล็กกล้า เล่ามาสิว่ามีธุระอะไร"
เจียงฉางคงไขว่ห้าง ยิ้มมองอีกฝ่ายอย่างอารมณ์ดี
"ฉันขอตัวไปทำธุระก่อนแล้วกัน" ทังรั่วซีทนไม่ไหวจริง ๆ คนผู้นี้หน้าด้านเกินไปแล้ว
อันติ้งปังรีบเดินมานั่งข้างเขา ทำท่าราวกับเป็นสหายเก่าแก่ที่คบหากันมาหลายปี "ฉางคงเอ๋ย ลองคิดดูสิ มณฑลอันติ้งกับมณฑลเจียงไห่ของเราเป็นเพื่อนบ้านกันมาตลอดนะ"
"เพื่อนบ้านกันทั้งที จะมีความแค้นใหญ่โตอะไรกันได้ นายว่าไหม"
"ประธานอันพูดมีเหตุผลมาก" เจียงฉางคงยิ้มพลางพยักหน้า
อันติ้งปังเริ่มมีท่าทีกระตือรือร้นขึ้นมา "เพราะฉะนั้น ก่อนหน้านี้ก็เป็นแค่ความเข้าใจผิดเล็กน้อย ตอนนี้พูดกันจนเข้าใจแล้ว เรายังเป็นสหายสนิทกันเหมือนเดิม"