เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 190
ราวกับล่วงรู้ความคิดของเจียงฉางคง สวี่ซิงเหอกล่าวต่อว่า "พวกเขามีหน้าที่เป็นเพียงหินลับคมให้ผู้อื่นเท่านั้น..."
เป็นหินลับคมก็ว่าไปอย่าง แต่ศิลาดาราที่เหล่าอัจฉริยะได้รับจากการสังหารนักโทษ ก็ยังตกเป็นของพวกเขาอีกด้วย!
มิน่าเล่า ขุมกำลังใหญ่ถึงได้เข้ามามีส่วนร่วมด้วย
นักโทษกลุ่มหนึ่งซึ่งอยู่ในสถานที่ที่เต็มไปด้วยมารดาราอย่างไม่สิ้นสุด จำเป็นต้องใช้ศิลาดารา แต่กลับไม่มีโอกาสได้ใช้ พวกเขาจะสะสมไว้มากมายขนาดไหนกัน?
เพื่อเป้าหมายสิบเท่า และความหวังที่จะได้ออกจากเกาะโดดเดี่ยว เกรงว่าพวกเขาคงต้องพยายามสะสมอย่างสุดชีวิตกระมัง?
หากเป็นเจียงฉางคง เขาก็คงคว้าโอกาสอันริบหรี่นั้นไว้เช่นกัน
อย่างไรเสีย สหพันธรัฐก็ไม่ฆ่าพวกเขาอยู่แล้ว เพียงปล่อยให้พวกเขาต่อสู้กับเหล่าอัจฉริยะกลุ่มนี้ หากชนะก็จะได้ออกไปเริ่มต้นชีวิตใหม่