เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 180
รัตติกาลมืดมิด เจียงฉางคงเดินทางเพียงลำพัง มุ่งหน้าไปยังสระน้ำเย็นจันทรา
เพื่อแก่นปราณจิต เขาตั้งใจจะทำความดีสักหลายครั้ง โดยใช้ตัวตนของเจียงฉางเยว่ช่วยเหลือผู้คนอีกสักหลายคน ก็จะรวบรวมได้ครบตามต้องการ
หลังจากเดินไปได้ครู่หนึ่ง เจียงฉางคงก็หยุดฝีเท้า สีหน้าเคร่งขรึมขณะมองไปยังเบื้องหน้า
ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งยืนหันหลังให้เขา มือไพล่หลังอยู่ในท่วงท่าสงบนิ่ง กลิ่นอายถูกเก็บซ่อนไว้จนไม่อาจหยั่งถึงระดับความแข็งแกร่งได้
ข้างกายมีกระบี่ยาวในฝักเล่มหนึ่งตั้งอยู่ ไอชื้นจาง ๆ ลอยวนอยู่รอบตัวดาบ
"ใครขวางทาง?" เจียงฉางคงเอ่ยเสียงเย็นชา ดาบยาวปรากฏขึ้นในมือแล้ว
"จงสวามิภักดิ์ต่อตระกูลอวิ๋น แล้วความแค้นทั้งหมดจะถือเป็นอันยุติ" ชายวัยกลางคนกล่าวอย่างเฉยชา
"คนของตระกูลอวิ๋นหรือ?" เจียงฉางคงหรี่ตาลง "เกรงว่าพวกเจ้าจะยังไม่มีความสามารถถึงขั้นนั้น"
"เช่นนั้นก็จงก้าวลงสู่ปรโลก"