เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 169
ภายใต้แสงตะวันแผดเผาอันร้อนแรง บนพื้นเหลือเพียงกองกระดูกป่นกับกระบี่ยาวหนึ่งเล่ม
เจียงฉางคงเก็บกระบี่ยาว สีหน้าสงบนิ่ง "ถึงเวลามอบศิลาดาราให้ข้าแล้ว"
"ให้เจ้า ให้เจ้า! อัจฉริยะหนุ่มอย่างเจ้า คนแก่กระดูกผุอย่างข้าเทียบไม่ติดจริง ๆ"
อวิ๋นเทียนซานถอนหายใจ ก่อนยื่นแหวนส่งมา "ข้าขอนำอัฐิของเขากลับไปได้หรือไม่?"
เจียงฉางคงรับแหวนมา คราวนี้ไม่มีความรู้สึกลื่นเหนียวเหมือนก่อน แต่ศิลาดาราอยู่ครบถ้วนไม่ผิดแน่ "เชิญตามสบาย"
"ขอบคุณ" อวิ๋นเทียนซานเก็บอัฐิ ก่อนหันหลังจากไป
เจียงฉางคงเก็บศิลาดารา แล้วหันหลังเดินจากไปเช่นกัน
เหล่าขั้นนักยุทธ์ที่ยืนมุงดูต่างมองเขาด้วยสายตาซับซ้อน สองดาบเมื่อครู่สร้างความตื่นตะลึงให้พวกเขาอย่างลึกซึ้ง
ไม่มีใครพูดอะไร ต่างพากันหันหลังแยกย้ายกลับไป