เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 129
รถยนต์หยุดลงท่ามกลางพื้นที่ที่เต็มไปด้วยกองหินระเกะระกะ
ทหารสวมเกราะเป็นแถวๆ ยืนตัวตรงเรียงรายอยู่สองข้างทาง คอยเฝ้ารักษาพื้นที่แสงดาวบิดเบี้ยวแห่งนี้
ทุกคนลงจากรถ เจียงฉางคงกวาดตามองไปรอบๆ นอกจากก้อนหินแล้ว ก็ไม่มีสิ่งอื่นใดอีกเลย
ทว่าบริเวณเบื้องหน้ากลับดูราวกับมิติซ้อนทับผิดตำแหน่ง ก้อนหินบางส่วนดูเหมือนทับซ้อนกัน บางส่วนก็คล้ายมีเพียงครึ่งเดียว
มิติที่เหลื่อมซ้อนและบิดเบี้ยวเข้าด้วยกัน ทำให้เจียงฉางคงรู้สึกตาลายอยู่บ้าง พื้นที่เบื้องหน้าดูราวกับเส้นบะหมี่ที่ถูกบิดเป็นเกลียวพันกันยุ่งเหยิง
ส่วนทหารเหล่านี้ คนที่อ่อนแอที่สุดก็อยู่ในขั้นมหาสมุทรดาราแล้ว มีผู้ฝึกยุทธ์ขั้นประตูดาราอยู่หลายคน และยังมีผู้ฝึกยุทธ์ขั้นคลังดาราอีกหนึ่งถึงสองคน แต่ทั้งหมดล้วนอยู่ในช่วงต้น
"อย่าจ้องมองมันนานเกินไป ระวังจะทำให้ตาบอดเอา"
หนานเทียนว่างก้มศีรษะลงแล้วกระซิบเสียงเบา
เจียงฉางคงหลับตาลง รู้สึกแสบตาเล็กน้อย