บทที่ 103

บทที่ 103

หลังจากกินอาหารมื้อหนึ่งเสร็จ เจียงไห่ชวนก็นัดเจียงฉางคงไปกินต่อในตอนเย็นอีกครั้ง

ช่วงนี้เจียงฉางคงเองก็ไม่มีธุระอะไรเป็นพิเศษ จะได้กินดื่มสังสรรค์และสร้างความสัมพันธ์ไปด้วย

วันเวลาแต่ละวันจึงผ่านไปท่ามกลางการกินดื่มเช่นนี้ จนกระทั่งถึงวันที่ห้า เจียงไห่ชวนมีภารกิจราชการติดตัว จึงจำเป็นต้องเดินทางกลับ

เหลียงเจ๋อและคนอื่น ๆ ก็จากไปเช่นกัน พวกเขาต้องกลับไปจัดการธุรกิจของตัวเอง

ส่วนฟางหลินและพวกจากไปตั้งแต่วันที่สาม ผางอวิ้นก็เดินทางกลับไปพร้อมกับพวกเขาด้วย

มีเพียงหยางเฉิงอันที่ยังไม่ได้ไปไหน เพราะเดิมทีเขาก็เป็นคนเมืองเจียงเฉิงอยู่แล้ว ครั้งนี้กลับมาจึงตั้งใจจะพักอยู่ที่นี่ให้นานขึ้นอีกสักหน่อย

ทังรั่วซีมาถึงและเดินเข้าไปในห้องเล็ก ๆ ที่เขาพักอยู่โดยตรง

จีจื่อหลิงกำลังชื่นชมหนังสือหายากฉบับเฉพาะที่มีอยู่เพียงเล่มเดียว พอเห็นเธอเข้ามาก็รีบลุกขึ้นทักทาย "รั่วซีคนดี"

"จื่อหลิงคนดี วันนี้อยากเรียนความรู้เกี่ยวกับการผลิตเกราะศึก หรือความรู้เกี่ยวกับการหลอมสร้างอาวุธล่ะ?" ทังรั่วซียิ้มแย้มแจ่มใส