บทที่ 88

บทที่ 88

ใช้พลังดาราปิดกั้นบาดแผลเอาไว้ ต่อให้ยังมีโลหิตไหลซึมออกมาบ้าง แต่ก็มีจำนวนไม่มากนัก

ยามนี้กาลเวลาล่วงผ่าน พลังดาราเลือนหาย ไร้ซึ่งแรงกดทับจากโลหิต พวกมันจึงระเบิดออกทั้งหมด

การสังหารตลอดทั้งคืนและกลิ่นอายโลหิตที่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ได้ดึงดูดมารดาราในละแวกใกล้เคียงเข้ามา

ฝูงมารดาราดำมืดเป็นผืนหนาจนมองไม่เห็นขอบเขต นับไม่ถ้วนต่างพากันรุมแทะซากศพของมารดารา

และเมื่อกินซากศพของมารดาราจนหมดสิ้นแล้ว เจียงฉางคงก็จงใจชี้นำมารดาราจำนวนหนึ่งพุ่งเข้าใส่กลุ่มของจ้าวเชียนจวินและคนอื่นๆ

เมื่อค้นพบกลุ่มทหารเหล่านี้ มารดาราทั้งหมดก็คลุ้มคลั่งและพุ่งเข้าจู่โจมทันที

"ฆ่า ฝ่าวงล้อมออกไป!"

จ้าวเชียนจวินคำรามด้วยความโกรธ หอกยาวกวาดออกไป คมหอกแหวกอากาศฉีกกระชากมารดาราแถวหน้าสุดจนแหลกละเอียดเป็นจุล

"ตั้งกระบวนทัพ ฆ่ามัน"