บทที่ 64

บทที่ 64

เจียงฉางคงไม่คาดคิดว่า เฉินฮวาจะซื่อตรงถึงเพียงนี้

อาจารย์ทั้งสองท่านก็มีสีหน้าตื้นตันใจเช่นกัน โดยไม่เอ่ยถึงเรื่องวิทยยุทธ์ของเขาเลยแม้แต่คำเดียว มีเพียงแต่กำชับให้เขาตั้งใจฝึกฝน

ทว่ากลับเป็นฟางเฉิงกงที่นัยน์ตากะพริบไหว "ทุ่มเทหยาดเหงื่อแรงกายถึงเพียงนี้ จนสร้างสรรค์วิทยยุทธ์ขึ้นมาได้ ยิ่งควรจะต้องนำออกมาแสดงให้ประจักษ์"

"ให้ผู้คนในหล้าได้รู้ถึงปัญญาของบรรพชน และให้บรรพชนตระกูลเจียงขจรขจายไปทั่วหล้า ถึงจะสมกับหยาดเหงื่อแรงกายของบรรพชน"

"อาจารย์ฟางกล่าวได้มีเหตุผลยิ่งนัก"

ยังไม่ทันที่ทั้งสามคนจะเอ่ยอันใด เจียงฉางคงก็รีบเอ่ยปากขึ้นทันที "บรรพชนตระกูลเจียงของผมนั้นไร้ซึ่งความเห็นแก่ตัว ทั้งยิ่งใหญ่และตรากตรำร่ำเรียนวิทยยุทธ์อย่างยากลำบาก ก็เพื่อต้องการยกระดับความแข็งแกร่งของมวลมนุษย์ และกวาดล้างมารดาราให้สิ้นซาก"

ฟางเฉิงกงกล่าวด้วยความยกย่อง "คุณธรรมอันสูงส่งของตระกูลเจียง พวกเราล้วนเลื่อมใสยิ่ง"