บทที่ 31

บทที่ 31

กลิ่นเหม็นรุนแรงพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ไม่รู้ว่ามีมารดาราอยู่มากมายเพียงใด

บริเวณใกล้แม่น้ำแทบถูกเหยียบย่ำจนราบเป็นหน้ากลอง

หยาดเหงื่อไหลหยดลงไม่ขาดสาย ควันสีขาวสายแล้วสายเล่าลอยขึ้นจากเหนือศีรษะของเจียงฉางคง

พลังปราณและเลือดพลุ่งพล่านดุจควันหมาป่า!

พลังเลือดลมอันแข็งแกร่งไม่เพียงไม่อาจขับไล่มารดาราให้ถอยหนี กลับยิ่งกระตุ้นให้พวกมันคลุ้มคลั่งมากขึ้น

มนุษย์ที่อยู่ตรงหน้าเปรียบเสมือนอาหารโอชะที่เดินได้

พลังเลือดลมเข้มข้นถึงเพียงนี้ หากได้กลืนกินเข้าไป ย่อมเป็นประโยชน์ต่อมารดาราอย่างมหาศาล

เจียงฉางคงเหงื่อท่วมร่าง พลังภายในร่างกายถูกใช้ไปอย่างหนัก เขารีบเร่งยกระดับวิชาหนังทองแดงกระดูกเหล็กต่อไป

ปัง!