บทที่ 5

บทที่ 5

"หยุดนะ"

สองเสียงตะคริวตวาดยิ่ง สองคนที่อยู่เบื้องหลังมีประกายทองคำผุดขึ้นใต้ฝีเท้า ความเร็วจู่ๆ ก็พุ่งสูงขึ้น

ราวกับภูตผี ราวกับทิ้งภาพติดตาไว้ ณ จุดเดิม

"ผมแจ้งจีจื่อหลิงศิษย์พี่แล้ว อีกสองนาทีก็มาถึง"

โจวเหวินหอบหายใจแผ่วเบา กล่าวว่า "ปล่อยผมลงเถอะ"

"หืม?"

เจียงฉางคงชะงักไปครู่หนึ่ง รู้สึกเพียงเบื้องหน้าพร่ามัว สองร่างก็ปรากฏขึ้นขวางทางไว้

"โจวเหวิน ให้คนธรรมดาที่ยังฝึกพลังดาราไม่ได้มาช่วย แกมันเศษสวะอะไรกัน"

ทั้งสองมองเขาอย่างเย็นชา "ลงมาแล้วรอความตายซะ"