กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเยวี่ยอยู่ในสภาพสะลึมสะลือ ร่างกายหนักอึ้งราวกับแบกของหนักนับพันจั้ง เปลือกตาหนักจนลืมไม่ขึ้น
“เจียงเยวี่ย? เจียงเยวี่ย? ตื่นหรือยัง?”
เสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหู มีคนเรียกชื่อเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ลำคอของเจียงเยวี่ยพลันเกร็งกระตุก เธอลืมตาขึ้นทันที
สิ่งแรกที่เห็นคือเพดานสีขาวกับโคมไฟแขวนดีไซน์เรียบง่าย—
ทำไมมองแล้วถึงรู้สึกคุ้น ๆ?
เจียงเยวี่ยชะงักไปเพียงชั่วขณะ แววตาพลันสั่นไหว เธอกลอกตามองไปรอบ ๆ นี่...ที่นี่ไม่ใช่บ้านของเธอหรอกหรือ?
ไม่ใช่เรือนสี่ประสานในยุค 80 แต่เป็นบ้านของเจียงเยวี่ยเอง
เจียงเยวี่ยสับสนอยู่ครู่หนึ่ง ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เธอไม่ได้ถูกเผยเสวี่ยอวิ๋นแทงเข้าที่กลางอกจนตายไปแล้วหรือ?