เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทันทีที่อวี๋หราน เสิ่นฮุ่ยฮุ่ย และคนอื่น ๆ ได้ยินเจียงเยวี่ยเรียกชื่อ “กู้เหย่” พวกเธอก็พากันตกตะลึง ยกเว้นจางชุนเสียที่เป็นคนเดียวในกลุ่มซึ่งรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว แต่เมื่อเห็นชายร่างสูงใหญ่กำลังเดินเข้ามาทางนี้ เธอก็ยังรู้สึกเหมือนลมหายใจสะดุดไปชั่วขณะ
“ครูฝึกกู้เหรอ?” เสิ่นฮุ่ยฮุ่ยตกใจจนดวงตาเบิกกว้าง ปากอ้าค้างเสียจนยัดไข่เป็ดเข้าไปได้
วันนี้กู้เหย่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสแล็กสีเทาเข้ม ผมเพิ่งตัดมาใหม่ ดูสะอาดสะอ้านสดชื่น ใบหน้าหล่อเหลาเปี่ยมสง่า อานุภาพโดดเด่น
“สวัสดีทุกคน!” กู้เหย่ทักทายสาว ๆ หลายคนด้วยรอยยิ้ม
อวี๋หรานกับเสิ่นฮุ่ยฮุ่ยจับมือกัน ใบหน้าที่ตื่นเต้นแดงก่ำ “เป็นครูฝึกกู้จริง ๆ ด้วย!”
“ให้ตายเถอะ ครูฝึกกู้ดันเป็น—”
พวกเธอหลายคนหันขวับไปมองเจียงเยวี่ยพร้อมกัน