กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เวลาล่วงเข้าสู่วันถัดมา เจียงเยวี่ยตื่นขึ้นหลังจากนอนหลับไปหนึ่งตื่น แม้ร่างกายจะยังไม่มีเรี่ยวแรงมากนัก แต่อาการแน่นอึดอัดตรงหน้าอกกลับดีขึ้นไม่น้อย
เจียงเยวี่ยลงมาชั้นล่าง แต่ไม่เห็นหนิงหนิง มีเพียงกู้เหย่ที่นั่งอยู่บนโซฟา กำลังง่วนอยู่กับวิทยุเครื่องหนึ่ง
“กู้เหย่?” เจียงเยวี่ยมองแผ่นหลังสูงใหญ่ ไหล่กว้างของเขาอย่างลังเล ก่อนครั้งนี้จะไม่เดินเข้าไปหาโดยตรง แต่ลองเรียกหยั่งเชิงออกมา
“ตื่นแล้วหรือ?” กู้เหย่หันกลับมามอง ดวงตาหงส์ที่งดงามของเขาหรี่ลงพร้อมรอยยิ้มโดยไม่รู้ตัว เมื่อเห็นแววตาระแวดระวังของเจียงเยวี่ย
เจียงเยวี่ยยืนยันได้ว่านี่คือกู้เหย่ จึงผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก