กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากจ้านเต๋อเกาเล่าทุกอย่างจนหมด ห้องโถงก็ตกอยู่ในความเงียบงันอันประหลาด
มีเพียงเจียงเยวี่ย กู้เหย่ และจ้านเซี่ยวเทียนเท่านั้นที่ไม่ได้รับผลกระทบ
เจียงเยวี่ยสวมเสื้อขนเป็ดจนร้อนเหงื่อไหล นางอยากถอดเสื้อขนเป็ดออก แต่กู้เหย่ก็คว้ามือทั้งสองข้างของนางกดเอาไว้ทันที
“ฉันร้อน!” เจียงเยวี่ยย่นปากอย่างไม่พอใจ นางเพิ่งรูดซิปลง กู้เหย่ก็ยังไม่ยอมให้ถอด ร้อนแทบตายอยู่แล้ว
“เปิดไว้ แต่อย่าถอด!” กู้เหย่รู้ดีว่าข้างในเจียงเยวี่ยสวมเสื้อไหมพรมบาง ๆ เพียงตัวเดียว แถมยังรัดรูปจนเห็นส่วนโค้งเว้าชัดเจน ตอนเช้าที่เขาเห็นยังแทบเลือดกำเดาไหล
เจียงเยวี่ยจึงได้แต่ดึงเสื้อขนเป็ดลง เผยให้เห็นหัวไหล่
“พัดลม!” กู้เหย่ออกคำสั่งกับจ้านเซี่ยวเทียนที่ยืนอยู่ด้านหลัง