กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเห็นเซี่ยเจี้ยนถูกทำร้าย คนหลายคนที่เขาพามาด้วยก็ทนไม่ไหว พากันกรูเข้ามา แต่ไม่นานก็ถูกเตะกระเด็นไปทีละคน ล้มลงกับพื้น บ้างกุมตา บ้างกุมท้อง ต่างส่งเสียงร้องครวญครางอย่างเจ็บปวด
“เรื่องนี้โทษพวกเราไม่ได้ พวกคุณเป็นฝ่ายลงมือก่อนเอง!” เจียงเยวี่ยพูดด้วยรอยยิ้มพลางวางมือลงบนกลางฝ่ามืออันอบอุ่นของกู้เหย่ จากนั้นทั้งสองก็เดินเคียงกันผ่านผู้คนที่นอนเกลื่อนพื้น มุ่งเข้าไปด้านในโรงแรม
ชายสองคนที่ก่อนหน้านี้ขวางไม่ให้เจียงเยวี่ยกับกู้เหย่เข้าไป ต่างหดตัวอยู่ตรงมุมกำแพง สั่นเทาด้วยความหวาดกลัว
เมื่อสายตาของเจียงเยวี่ยกวาดผ่าน เซี่ยเจี้ยนที่นอนอยู่บนพื้นพร้อมดวงตาดำคล้ำราวกับหมีแพนด้าสองข้างก็สะดุ้งเฮือก ก่อนจะกลอกตาขาวอย่างเด็ดขาดแล้วหมดสติไป