เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากสอนพี่สะใภ้จ้าวทำผักดองเสร็จ ก็เกือบ 4 โมงแล้ว เจียงเยวี่ยต้องไปรับหนิงหนิงที่โรงเรียนอนุบาล พี่สะใภ้จ้าวจึงอุ้มไหผักดองออกจากบ้านไปพร้อมกับเธอ
“พี่สะใภ้กับเจียงเยวี่ยทำของอร่อยอะไรกันอยู่หรือ?”
หน้าบ้านพี่สะใภ้จ้าว ทั้งสองพบหวังเวยเวยเข้า พอหวังเวยเวยเห็นไหผักดองที่พี่สะใภ้จ้าวอุ้มอยู่ น้ำลายก็แทบไหล “พี่สะใภ้ดองผักหรือ? ผักเสวี่ยหลี่หงใช่ไหม?”
“ไม่ใช่ เป็นผักกิมจิ เจียงเยวี่ยสอนฉันทำ ที่บ้านฉันยังเหลืออยู่นิดหน่อย เวยเวย มาชิมดูสิ อร่อยมากเลย!” พี่สะใภ้จ้าวเอ่ยปากชวนหวังเวยเวยไปกินผักกิมจิที่บ้านอย่างกระตือรือร้น
เจียงเยวี่ยกล่าวทักทายพวกเธอ จากนั้นก็ขี่จักรยานออกไป
เมื่อถึงตัวเมืองอำเภอ เจียงเยวี่ยไปรับหนิงหนิงก่อน หลังจากรับหนิงหนิงแล้วก็แวะไปที่ร้านเสื้อผ้า และพบว่าเหอจิ้งเซวียนอยู่ในร้าน