กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กู้เหย่หัวเราะ ยื่นมือไปขยี้ศีรษะเจียงเยวี่ย “พูดอะไรเหลวไหล! ตั้งแต่เมื่อไรที่เธอเคยกลัวฉัน?”
เจียงเยวี่ยนับนิ้วอย่างจริงจัง “วันที่สองหลังจากกลับจากเมืองเอกมณฑล คุณจะหย่ากับฉัน บอกให้ฉันอยู่ให้เรียบร้อย ทำเอาฉันตกใจจนเป็นลมเลย!”
“วันนั้นฉันไปหาคุณที่ห้องทำงาน คุณฉีกจดหมายจนเป็นชิ้น ๆ ครั้งนั้นก็ทำเอาฉันร้องไห้!”
“ยังมีอีก…”
มุมปากของกู้เหย่กระตุกอย่างแรง มือใหญ่ยกขึ้นปิดปากเล็ก ๆ ที่พูดไม่หยุดของเจียงเยวี่ยทันที
“อื้อ ๆ ฉันยังพูดไม่จบเลย!” เจียงเยวี่ยกะพริบตากลมโตปริบ ๆ พลางพึมพำอู้อี้