เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หัวใจของเจียงเยวี่ยพลันกระตุกวูบ นางกำของในฝ่ามือแน่นขึ้นโดยไม่แสดงอาการใด
เมื่อนางเงยหน้ามองอีกครั้ง ใบหน้าของคนงานหญิงถูกเสื้อผ้ากองสูงที่พาดอยู่ตรงอกบดบังไว้ ฤดูหนาวทุกคนสวมเสื้อผ้าหนา แถมยังเป็นชุดทำงานเหมือนกัน จึงมองไม่ออกจริง ๆ ว่าใครเป็นใคร
“ขอทางหน่อย!” คนงานหญิงเดินผ่านข้างกายเจียงเยวี่ย ด้านหน้ายังมีช่างเย็บผ้าอีกหลายคนอุ้มเสื้อผ้าไปยังโต๊ะทำงาน ฤดูหนาวเสื้อผ้าหนา มองจากด้านหลังก็ล้วนดูพองโตไปหมด คราวนี้เจียงเยวี่ยยิ่งแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร
“สหายเสี่ยวเจียง มาที่นี่เวลานี้ได้ยังไง? โธ่เอ๊ย มาแล้วก็ไม่บอกกันสักคำ ในโรงงานวุ่นวายขนาดนี้ คุณเดินไปทั่วคนเดียวเดี๋ยวก็หลงทางหรอก!” ผู้อำนวยการโรงงานโจวเพิ่งรู้ว่าเจียงเยวี่ยมา หลังได้ฟังรายงานจากอู๋ซูหลี่ เขาจึงรีบวางถ้วยชาแล้วเร่งฝีเท้ามายังโรงงานทันที