กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เหยาเหยา!” เมื่อเห็นไอสังหารแผ่พุ่งออกจากร่างกู้เหย่ หานเฉิงเหรินก็รีบพุ่งเข้าไปกอดหานลู่
“ปล่อยฉัน! ฉันจะฆีนังสารเลวนั่น!”
หานลู่เรียกเจียงเยวี่ยว่านังสารเล่าไม่หยุด ทำให้เจียงเยวี่ยโกรธมาก เธอจึงด่ากลับไปว่า “ยัยหน้าปลวก! ยัยหน้าปลวกที่ใบหน้าถูกแทงจนเหมือนเม่น!”
“อ๊าก!” หานลู่กรีดร้อง ผ้าก๊อซทั่วใบหน้าของเธอถูกย้อมจนแดงฉานด้วยเลือด
“นังสารเลว หุบปาก!” เฮ่าเชี่ยนสงสารลูกสาว จึงพุ่งเข้าไปจะตบเจียงเยวี่ย
คราวนี้กู้เหย่ไม่เกรงใจแม้แต่น้อย เขาเตะออกไปเต็มแรง เฮ่าเชี่ยนถูกถีบกระเด็นไปชนกำแพงทันที
“แม่!” หานเหยาปิดท้องแล้วพุ่งเข้าไป
เฮ่าฝูกุ้ยเบิกตาจนแทบถลน “เชี่ยนเชี่ยน!”
“คนของเรา เข้ามาต่อยพวกมันให้ฉัน!” เฮ่าฝูกุ้ยตะโกน