กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อะไรนะ? ให้พวกเราไปพบเขา? เขากู้เหย่คิดว่าตัวเองเป็นใครถึงได้วางท่าใหญ่โตขนาดนั้น!”
“ไม่ไป!”
เฮ่าเชี่ยนกับหานเฉิงเหรินกำลังเฝ้าหานเหยากับหานลู่อยู่ในห้องพักผู้ป่วย โดยมีเฮ่าฝูกุ้ยอยู่ด้วยเช่นกัน ทันทีที่ได้ฟังคำบอกเล่าของหมอ ทั้งหมดก็รู้ว่าคนที่มาคือกู้เหย่กับเจียงเยวี่ย
เฮ่าฝูกุ้ยกับเฮ่าเชี่ยนโกรธจัด ส่วนหานเฉิงเหรินก็มีสีหน้าเขียวคล้ำ ขณะที่หานเหยาหลับตาไม่พูดอะไร แต่หานลู่ซึ่งมีผ้าก๊อซพันเต็มใบหน้ากลับกรีดร้องพลางพยายามปีนลงจากเตียง “ฉันจะไปฆีนังสารเลวนั่น!”
“ลู่ลู่ ลู่ลู่เอ๋ย อย่าขยับ! ตาจะช่วยจับนังสารเลวนั่นมาให้ แกจะได้กรีดหน้าเธอให้เละ! ไม่สิ กรีดผิวทั้งตัวของเธอให้เละไปเลย!” เฮ่าฝูกุ้ยสงสารหานลู่ จึงรีบสั่งให้หมอที่อยู่ข้าง ๆ กดตัวหานลู่เอาไว้