กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเยวี่ยกับกู้เหย่กลับถึงเขตบ้านพักครอบครัวทหารก็เป็นเวลาสามทุ่มกว่าแล้ว
ทันทีที่เข้ามาในเขตค่ายทหาร กู้เหย่ก็ให้ทหารยามของกองร้อยรักษาการณ์โทรไปยังหน่วยที่หวังเว่ยซวี่ประจำการอยู่
“หรงหรง ไปนั่งเล่นที่บ้านฉันก่อน รอผู้บังคับกองร้อยหวังของเธอมารับ!”
หวังเว่ยซวี่ยังมีระดับยศและอายุราชการไม่ถึงเกณฑ์ เหลียนหรงหรงจึงไม่ผ่านเงื่อนไขการติดตามกองทัพ เธอทำได้เพียงยื่นขอที่พักในเขตบ้านพักครอบครัวทหารช่วงวันลาพบครอบครัวปีละ 1 เดือนเท่านั้น พอครบกำหนดก็ต้องออกไป