กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“กู้เหย่ ผู้บัญชาการกองพลกดดันคุณหรือ?” เจียงเยวี่ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนถามกู้เหย่ “หรือว่าต้องการให้คุณย้ายหนิงหนิงกลับมา?”
“ผู้บัญชาการกองพลหมายความอย่างนั้น แต่ฉันไม่เห็นด้วย!” กู้เหย่กำพวงมาลัยแน่น เหลือบมองเจียงเยวี่ยแวบหนึ่ง แววตาเผยความดื้อรั้น “เขากดดันฉันไม่ได้หรอก! วางใจได้!”
“ตอนนี้หนิงหนิงของเราเองก็ปรับตัวที่โรงเรียนอนุบาลในตัวเมืองอำเภอได้ดีมาก ครูกับเพื่อน ๆ ก็ชอบเธอ ฉันไม่เห็นด้วยที่จะให้เธอย้ายโรงเรียนตอนนี้!” เจียงเยวี่ยหันกลับไปมองหนิงหนิงที่นั่งเรียบร้อยอยู่เบาะหลัง แววตาอ่อนโยน
เจียงเยวี่ยมองหนิงหนิง ส่วนกู้เหย่มองเจียงเยวี่ย สายตาของทั้งสองพลันประสานกัน ก่อนจะยิ้มให้กัน