กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เอ๊ะ? กระดาษจดหมายที่ถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ?
จู่ ๆ เจียงเยวี่ยก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ขณะที่กำลังจะก้มมองให้ชัดอีกครั้ง กู้เหย่ก็ปิดลิ้นชักดังฟึ่บเสียก่อน
“ไม่มีอะไร!” สีหน้าของกู้เหย่ดูไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อย สายตาเริ่มหลบเลี่ยง “ไม่มีอะไรน่าดู!”
“กู้เหย่ ทำไมนายถึงลนลานขนาดนั้น?” เจียงเยวี่ยหรี่ตาลง “คงไม่ใช่ว่า…”
“แค่ก ๆ ๆ…” กู้เหย่ไออยู่หลายครั้ง ก่อนรีบเปลี่ยนเรื่อง “บ่ายนี้พวกเราไปรับหนิงหนิงด้วยกัน! เธอรอฉันที่ร้าน!”
เจียงเยวี่ยจ้องกู้เหย่อย่างคลางแคลง “กู้เหย่ นายหน้าแดงแล้ว! นายมีเรื่องอะไรปิดบังฉันอยู่หรือเปล่า?”
“ไม่มี!” กู้เหย่ปฏิเสธทันที
“ถ้าอย่างนั้นก็เอาจดหมายนั่นมาให้ฉันดู!” เจียงเยวี่ยยื่นมือออกไป