เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดยปกติแล้วเจียงเยวี่ยจะตื่นทันทีเมื่อถึงเวลาในตอนเช้า เว้นแต่เมื่อคืนจะเหนื่อยเกินไปจนแม้แต่เพลงทหารอันกึกก้องที่เปิดจากลำโพงใหญ่ด้านนอกก็ยังปลุกเธอไม่ตื่น
ตอนที่กู้เหย่กลับมา เจียงเยวี่ยเพิ่งตื่น เธอนั่งอยู่บนเตียงด้วยสีหน้ามึนงงเล็กน้อย เธอจำได้ว่าเมื่อคืนเข้านอนค่อนข้างเร็วแท้ ๆ แต่เช้านี้กลับตื่นช้ากว่าปกติเล็กน้อย
เหมือนกับว่าเธอยังฝันถึงเรื่องที่พูดออกมาไม่ได้?
ไม่สิ นั่นไม่ใช่ความฝัน!
เมื่อกู้เหย่เข้ามาในห้อง ก็เห็นเจียงเยวี่ยนั่งเหม่ออยู่ตรงนั้น ผมยาวของเธอยุ่งฟู ใบหน้าเล็กยังคงมีความเกียจคร้านและความงุนงงของคนเพิ่งตื่นติดอยู่
“กำลังคิดอะไรอยู่?” กู้เหย่ยกมือใหญ่ขึ้นลูบแก้มของเจียงเยวี่ย ภรรยาตัวน้อยของเขามีผิวพรรณดุจหยกขาว เนื้อเนียนละเอียดราวกับหยกมันแพะ สัมผัสแล้วช่างดีเหลือเกินจนเขาไม่อยากปล่อยมือ