กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ดวงตาของเจียงเยวี่ยเป็นประกาย แม้จ้าวชุ่ยยังอยู่ที่นี่ เธอก็ไม่สนใจแล้ว กระโดดขึ้นและวิ่งเข้าไปในลานบ้านทันที
“กู้เหย่!”
ทันทีที่เห็นร่างสูงใหญ่ในชุดทหารสีเขียวมะกอกอันคุ้นเคย เจียงเยวี่ยก็พุ่งเข้าไปหาเขาอย่างตื่นเต้น
เมื่อกู้เหย่เห็นเจียงเยวี่ย ดวงตาของเขาก็ร้อนแรงเช่นกัน เขาวางหนิงหนิงลง แล้วกางแขนออก เจียงเยวี่ยโถมตัวเข้าสู่อ้อมกอดอันอบอุ่นและแข็งแรงที่เฝ้าคิดถึงมาตลอด
“คิดถึงคุณมาก!” เจียงเยวี่ยสูดกลิ่นหอมเฉพาะตัวของไม้ซีดาร์และไผ่จากร่างกู้เหย่ลึก ๆ กลิ่นนั้นผสมผสานกับกลิ่นอายฮอร์โมนเพศชายอันเข้มข้น ทำให้เธอรู้สึกแน่นเอ่ออยู่ในอก เต็มไปด้วยความรู้สึกหวานล้ำอย่างยิ่ง