กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่เจียงเยวี่ยกับกู้เหย่มาถึงบ้านอาเฉิง ก็เป็นเวลาอาหารกลางวันพอดี
เมื่อเดินผ่านตรอกแคบ ๆ สองข้างทางล้วนเป็นบ้านเรือน ในเมืองไม่มีเตาใหญ่แบบชนบท ส่วนมากจะต้มน้ำทำอาหารกันบนเตาถ่าน
ทั้งสองเดินมาตลอดทาง สิ่งที่ได้กลิ่นล้วนเป็นกลิ่นควันน้ำมันจากการผัดอาหาร
บ้านของอาเฉิงอยู่ลึกสุดในตรอก ทว่าขณะนี้กลับเงียบเหงา เตาเย็นหม้อเย็น
“มีใครอยู่บ้านไหม?”
เสียงไอดังมาจากในบ้าน หญิงคนหนึ่งถามอย่างอ่อนแรงว่า “ใครน่ะ?”
“ฉันมาหาอาเฉิง อาเฉิงอยู่บ้านไหม?” ตอนแรกที่เจียงเยวี่ยเอ่ยว่ามาหาอาเฉิง เสียงไอด้านในก็หยุดลงกะทันหัน เธอจึงรีบเสริมอีกประโยคว่า “ฉันเป็นเพื่อนเขา!”