กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายใต้แสงไฟสีเหลืองนวล เจียงเยวี่ยนอนหงายอยู่ เธอมองเห็นขาข้างหนึ่งของตนเองพาดอยู่บนไหล่ของกู้เหย่ ทั่วทั้งร่างราวกับกำลังถูกชำระล้างด้วยลมกรรโชกและพายุฝน จนสั่นสะท้านแทบแหลกสลาย
เธอรู้สึกเพียงว่าด้านล่างร่างกายคือมหาสมุทร ส่วนกู้เหย่ก็เหมือนเครื่องจักรนิรันดร์ที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ทุกครั้งที่เขาบุกทะยานล้วนก่อให้เกิดพายุคลั่ง คลื่นบนผืนทะเลสูงขึ้นเรื่อย ๆ
เจียงเยวี่ยหอบหายใจอย่างหนัก รู้สึกราวกับกำลังจะถูกคลื่นซัดลงสู่ก้นทะเลจนจมน้ำตาย
ต่อให้กำลังจะจมน้ำตาย เธอก็ยังอยากได้มากกว่านี้
กู้เหย่เองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน ทุกเซลล์ในร่างกายกำลังส่งเสียงเรียกร้อง สมองไม่อาจครุ่นคิดได้ เหลือเพียงสัญชาตญาณดั้งเดิมที่สุดที่กำลังควบคุมเขา