กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฉันไม่อยากให้คุณไปเลย!” เจียงเยวี่ยโผเข้าไปในอ้อมกอดของกู้เหย่ เสียงของเธออู้อี้
เธอยังเตรียมใจแยกจากกู้เหย่ไม่พร้อม คิดว่ายังมีเวลาได้ใช้ชีวิตร่วมกันอีกสองวัน แต่ไม่คิดว่าเขาจะต้องจากไปกะทันหัน เจียงเยวี่ยจึงไม่สบายใจ
“ก็แค่กลับไปก่อนสองวันเอง พอคุณกลับจากเมืองกว่างเฉิง เราก็ได้เจอกันอีกไม่ใช่หรือ?” กู้เหย่กอดเจียงเยวี่ยแน่น สูดกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากเส้นผมของเธอ หัวใจพลันสั่นไหว
เขาเองก็ไม่อยากแยกจากเธอเช่นกัน แต่คำสั่งทหารหนักแน่นดุจขุนเขา เขาเป็นทหาร หน้าที่หลักคือการเชื่อฟัง ต่อให้ไม่อยากจากกันเพียงใด เขาก็ต้องไป
“คุณจะขับรถกลับไปหรือ?” ทั้งสองกอดกันอยู่ครู่หนึ่ง เจียงเยวี่ยมองเห็นว่าด้านนอกฟ้ามืดแล้ว จึงถามด้วยความเป็นห่วงว่า “ขับรถตอนกลางคืนสะดวกหรือ?”