กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นี่เป็นครั้งแรกที่เจียงเยวี่ยได้ยินกู้เหย่พูดถึงพ่อแท้ ๆ ของหนิงหนิง แต่เธอไม่คิดว่าจะเป็นในสถานการณ์เช่นนี้ และด้วยวิธีเช่นนี้
“หัวหน้าห้อง เรารู้จักกันมานานแค่ไหนแล้ว? สิบปีได้แล้วมั้ง! ฉันจำได้ว่า ตอนที่เราเจอกันครั้งแรก ฉันอายุสิบหก นายก็เพิ่งอายุสิบแปด ปีนี้ฉันอายุยี่สิบหกแล้ว! อายุเท่านายแล้ว!”
เจียงเยวี่ยเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ตอนที่พ่อของหนิงหนิงเสียสละ เขาอายุยี่สิบหกปีพอดี และอายุของเขาก็หยุดอยู่ที่ยี่สิบหกปีตลอดกาล
หัวใจของเธออึดอัดราวกับมีบางสิ่งติดค้างอยู่
“ตอนนั้นฉันทั้งซุกซนและไม่เอาการเอางาน คุณปู่ของฉันโกรธมากจึงโยนฉันเข้าไปในกองทัพ ตอนนั้นนายเป็นคนดูแลฉัน! ฉันยังจำได้ว่าคืนแรกที่เข้ากองทัพก็ถูกนายซ้อมแล้ว”