เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“คุณดื่มเหล้ามา!” เจียงเยวี่ยได้กลิ่นสุราจากตัวกู้เหย่ จึงขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอยกมือขึ้นอย่างอ่อนแรงหวังจะผลักเขาออก
“ฉันไม่ได้ดื่มเหล้า แค่เหล้ากระเด็นใส่เสื้อผ้านิดหน่อย” กู้เหย่คว้ามือของเจียงเยวี่ยไว้ สอดประสานนิ้วทั้งสิบเข้าด้วยกัน แล้วจูบเธอลึกซึ้งยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ
เจียงเยวี่ยสังเกตว่าในปากของกู้เหย่ไม่มีกลิ่นสุราจริง ๆ มีเพียงกลิ่นชาเจือความขมนิด ๆ เธอจึงไม่ได้ปฏิเสธจูบของเขาอีก
หลังจุมพิตจบลง เจียงเยวี่ยหอบหายใจอย่างเย้ายวน กู้เหย่ก้มตามอง เห็นเพียงดวงตาเรียวสวยของเธอราวกับมีธารน้ำใสเอ่อคลอเป็นประกาย ริมฝีปากดุจกลีบดอกไม้แดงสดเย้ายวน งดงามราวกับกุหลาบที่กำลังผลิบาน
กู้เหย่อดไม่ได้ที่จะจุมพิตริมฝีปากสีชมพูของเจียงเยวี่ยอีกครั้ง การควบคุมตนเองที่เขาเคยภาคภูมิใจพังทลายลงอย่างสิ้นเชิงในช่วงสองวันนี้