กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“คนพวกนั้นยืนกรานจะเชิญฉันไปเป็นแขกที่หมู่บ้านของพวกเขา พอฉันไม่ไป พวกเขาก็ขวางไม่ให้พวกเรากลับ! หัวหน้าห้องหลี่ช่วยถ่วงเวลาพวกเขาไว้ ส่วนฉันวิ่งกลับมาแล้ว กู้เหย่ รีบหาคนไปช่วยหัวหน้าห้องหลี่เร็ว พวกเขามีคนเยอะ ฉันกลัวหัวหน้าห้องหลี่จะเสียเปรียบ!”
เจียงเยวี่ยโผเข้าซบอ้อมกอดของกู้เหย่ วิ่งจนหอบแทบขาดใจ แต่เธอก็ยังพูดทุกอย่างรวดเดียวจนจบ
“แพทย์ทหารเถา ไปรายงานผู้บัญชาการเจียง!” กู้เหย่สั่งด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“แต่ว่าที่นี่มีแค่คุณคนเดียว...” แพทย์ทหารเถามองเห็นคนเถื่อนหลายคนกำลังเดินเข้ามา จึงเป็นห่วงว่ากู้เหย่อยู่ที่นี่คนเดียวจะไม่ปลอดภัย
“ฉันรับมือไหว!” แววตาของกู้เหย่คมกริบ