กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเยวี่ยพูดจบก็เห็นกู้เหย่เพียงจ้องมองเธอด้วยดวงตาเคร่งขรึม ไม่รู้ว่าเขาเชื่อคำพูดของเธอหรือไม่ เธอจึงรีบประคองใบหน้าหล่อเหลาของกู้เหย่ แล้วจุ๊บแก้มเขาดัง “จุ๊บ”
“กู้เหย่ คุณก็รู้นี่ว่าฉันกลัวเจ็บที่สุด! จมน้ำตายทรมานขนาดนั้น ฉันจะกระโดดลงทะเลสาบได้ยังไง!” เจียงเยวี่ยเบะริมฝีปาก พูดอย่างน่าสงสาร
ไม่รู้ว่าจุ๊บเมื่อครู่นี้ของเจียงเยวี่ยทำให้กู้เหย่อารมณ์ดีขึ้นหรือไม่ สีหน้าของเขาจึงผ่อนคลายลงมาก
เรื่องนี้เจียงเยวี่ยไม่ได้พูดเกินจริง เธอกลัวเจ็บจริง ๆ แค่เขาออกแรงมากขึ้นเล็กน้อย เธอก็ร้องไห้งอแงแล้ว ช่างบอบบางเหลือเกิน
“กู้เหย่ ตอนคุณไปตระกูลจี้ คุณเจอคนอื่นไหม” เจียงเยวี่ยเดาว่ากู้เหย่คงไม่ถือสาเธอแล้ว จึงแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก