กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กู้เหย่นำข้าวของทั้งหมดไปวางไว้บนโต๊ะใหญ่ในห้องรับแขก เมื่อได้ยินดังนั้นจึงเดินเข้าห้องไปพลางหัวเราะพลางพูดว่า “ฉันขับรถไปกลับยังไม่บ่นเหนื่อยเลย เธอกลับชิงบ่นก่อนเสียแล้ว!”
แต่ถึงกู้เหย่จะพูดอย่างนั้น มือใหญ่ของเขาก็วางลงบนแผ่นหลังของเจียงเยวี่ยอย่างเป็นธรรมชาติ แล้วเริ่มนวดเอวให้เธอ
เจียงเยวี่ยส่งเสียงครางอย่างสบายตัว แต่ก็ยังไม่ลืมบ่นเขา “กู้เหย่ พูดแบบนี้ได้ยังไง นายเป็นทหาร ต้องฝึกทุกวัน ส่วนฉันเป็นผู้หญิงบอบบาง จะเอาไปเทียบกับนายได้ยังไง?”
กู้เหย่ก็บ่นกลับไปว่า “ร่างกายไม่แข็งแรงแล้วยังมีเหตุผลอีก? ฉันบอกตั้งนานแล้วให้เธอไปวิ่งตอนเช้ากับฉัน ร่างกายของเธอต้องฝึกจริง ๆ แล้วล่ะ…”