เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ระหว่างทางไปเมืองเอกมณฑล แม้เจียงเยวี่ยจะเตรียมใจไว้แล้วว่าถนนหนทางตลอดเส้นทางนี้ต้องขรุขระมากแน่ ๆ แต่เธอก็ยังนึกไม่ถึงว่าจะสั่นสะเทือนถึงเพียงนี้ เธอเวียนหัวอย่างหนัก น้ำสองอึกที่ดื่มไปตอนเช้ากำลังตีขึ้นมาแล้ว
“แม่ไม่สบายหรือ?” หนิงหนิงเห็นเจียงเยวี่ยกุมหน้าอก จึงถามด้วยความเป็นห่วง
กู้เหย่นั่งอยู่ตรงที่นั่งข้างคนขับ เมื่อได้ยินดังนั้นก็หันกลับมามอง “เมารถหรือ?”
เขาจำได้ว่าคราวก่อนตอนกลับจากเมืองเอกมณฑล เจียงเยวี่ยอาเจียนมาตลอดทาง
เจียงเยวี่ยโบกมือ บอกว่าตัวเองไม่เป็นไร
“จอดรถก่อน!” กู้เหย่บอกให้จางเจี้ยนกั๋วจอดรถชิดข้างทาง
ในยุคนี้ รถบนถนนมีไม่มากนัก ต้องรออยู่นานกว่าจะมีรถผ่านมาสักคัน
เจียงเยวี่ยพุ่งลงจากรถ โชคดีที่กู้เหย่รับตัวเธอไว้ ไม่อย่างนั้นคงต้องล้มแน่ ๆ ทันทีที่ลงจากรถ เธอก็อาเจียนแห้ง ๆ ใส่พงหญ้าริมทาง