กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเยวี่ยเพิ่งกลับถึงบ้านได้ไม่นาน ท้องฟ้าก็พลันมืดครึ้ม จากนั้นลมกรรโชกก็พัดกระหน่ำ เสียงอัสนีระเบิดดังขึ้นทีละลูก แทบจะชั่วพริบตาเดียว ท้องฟ้าก็มืดสนิทลง
เจียงเยวี่ยกลัวเสียงฟ้าร้อง แต่สิ่งที่เธอกลัวยิ่งกว่าคือผ้าที่เพิ่งซื้อกลับมาจะถูกฝนเปียก
“หนิงหนิง มาช่วยแม่เก็บเสื้อผ้า!”
เจียงเยวี่ยตะโกนเรียกหนิงหนิงให้มาช่วยพลางรีบขนข้าวของเข้าบ้านอย่างลนลาน กว่าจะขนผ้าเข้าห้องโถงได้หมดก่อนเม็ดฝนจะตกลงมา เสื้อผ้าที่ซักตากไว้ตั้งแต่เช้าจนแห้งแล้วก็ถูกหนิงหนิงช่วยกันอุ้มขึ้นไปวางบนเตียงจนหมด
เจียงเยวี่ยยกโต๊ะไม้หวงฮวาหลีไม่ไหว จึงไปหาผ้าพลาสติกมาคลุมไว้ เกรงว่าลมแรงจะพัดผ้าพลาสติกปลิว เธอยังจงใจเอาอิฐ 2 ก้อนมาทับไว้อีกด้วย