เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“คณะศิลปะกองทัพ?” กู้เหย่มีสีหน้างุนงง “เกี่ยวอะไรกับคณะศิลปะกองทัพ?”
“ทหารหญิงในคณะศิลปะกองทัพสวย ๆ กันทั้งนั้น ผู้พันกู้ของเราก็เป็นคนดังมากเสียด้วย ไม่แน่ว่าระหว่างการแสดง อาจมีทหารหญิงสวย ๆ มาสารภาพรักกับผู้พันกู้ของเราก็ได้ ฉันว่าป่าต้นหยางด้านหลังอาคารนั่นไม่เลวเลย!”
กู้เหย่: “...เจียงเยวี่ย เธอรู้ไหมว่าตัวเองกำลังพูดอะไรอยู่?”
เจียงเยวี่ยแค่นเสียงแล้วหันหน้าหนี ก่อนจะกล่าวพร้อมกับทำปากจู๋ “ไม่รู้!”
กู้เหย่บีบคางของเจียงเยวี่ย แล้วจับใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอให้หันมาหาตัวเอง เขาจ้องดวงตากลมโตที่กำลังขุ่นเคืองของเธอพลางถาม “มีใครบอกอะไรเธอมาหรือเปล่า?”
เจียงเยวี่ยแค่นหัวเราะอย่างประชดประชัน “ผู้พันกู้กำลังรู้สึกผิดอยู่หรือ? ไม่อย่างนั้นจะใส่ใจนักหรือว่าใครพูดอะไรกับฉัน?”