เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อันนี้ขายไหม?” เจียงเยวี่ยถามอย่างตื่นเต้น
เด็กชายดูแล้วอายุเพียงราว 11–12 ปี ผิวคล้ำ ดวงตาเป็นประกาย เขาสวมเสื้อจีนแบบผ่ากลางสีซีดจากการซักหลายครั้ง ดูไม่พอดีตัว ราวกับนำเสื้อของคนอื่นมาแก้แบบ
เมื่อเห็นว่ามีลูกค้ามาหา เด็กชายก็รีบกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา เผยฟันขาวสะอาดเต็มปาก “ขายสิ ขาย! พี่สาวจะซื้อไหม?”
“ขายยังไง?” เจียงเยวี่ยถามด้วยรอยยิ้ม ในใจคิดว่าเด็กคนนี้พูดจาหวานใช้ได้เลย
“หนึ่ง…หนึ่งเหมา” เด็กชายลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนเอ่ย
“อะไรนะ? หนึ่งเหมา?” เจียงเยวี่ยตกตะลึง ตอนนี้กุ้งตัวเล็กราคาถูกขนาดนี้เชียว?
ทว่าเด็กชายกลับเข้าใจผิดว่าเจียงเยวี่ยกำลังตำหนิว่าราคาแพง กลัวว่าเธอจะไม่ซื้อจึงรีบเปลี่ยนคำพูด “ห้าเฟิน ห้าเฟินต่อหนึ่งจิน! ถ้าพี่สาวซื้อหมด ผมขายให้สามเฟินก็ได้!”