กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คุณอาเหอพาเจียงเยวี่ยกลับบ้านได้ไม่นาน เหอจิ้งเซวียนก็ตามมา คุณอาเหอมองหลานชายคนโตของบ้านที่มีสีหน้าเบิกบานราวกับลมวสันต์ เพียงเท่านี้ก็รู้แล้วว่าไอ้หนุ่มคนนี้คงถูกใจแม่นางคนนี้เข้าจริง ๆ
“เสี่ยวเซวียน เธอนั่งเป็นเพื่อนเสี่ยวเจียงไปก่อนนะ ฉันจะออกไปซื้อผักมาอีกหน่อย” คุณอาเหอส่งสายตาให้เหอจิ้งเซวียน เห็นได้ชัดว่ากำลังสร้างโอกาสให้เขาได้อยู่ตามลำพังกับเจียงเยวี่ย
“คุณอาไม่ต้องลำบากหรอก พวกเราไม่เลือกกิน อาหารบ้าน ๆ ก็พอแล้ว” เจียงเยวี่ยไม่ได้สังเกตเห็นการส่งสายตาระหว่างคุณอาเหอกับเหอจิ้งเซวียน ตอนนี้เธอถูกความกระตือรือร้นของคุณอาเหอทำให้ตกตะลึงอีกครั้ง