กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ช่วงนี้เจียงเยวี่ยกับกู้เหย่เข้ากันได้ดีขึ้น ความสัมพันธ์ไม่ได้ตึงเครียดเหมือนตอนที่เธอเพิ่งกลับมาจากเมืองเอกมณฑลแล้ว ทั้งคู่ยังพอจะกลมเกลียวกันอยู่ ดังนั้นแม้เจียงเยวี่ยจะรู้สึกเกรงใจกู้เหย่ที่กำลังโมโหอยู่บ้าง แต่เธอก็รู้ว่ากู้เหย่ไม่มีทางลงมือ จึงไม่ได้กลัวมากนัก
“เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน กู้เหย่ ถ้านายรู้สึกว่าไม่เป็นไรจริง ๆ จะดื่มน้ำดิบก็ดื่มไปเถอะ แต่อย่าดื่มต่อหน้าหนิงหนิงก็พอ!” เจียงเยวี่ยยอมถอยหนึ่งก้าว
เธอคิดว่า นิสัยการใช้ชีวิตของคนเราไม่ใช่สิ่งที่จะเปลี่ยนแปลงกันได้ง่าย ๆ ความเข้าใจและนิสัยที่กู้เหย่สั่งสมมานานกว่ายี่สิบปี ไม่มีทางเปลี่ยนได้เพราะคำพูดของเธอเพียงประโยคเดียว คงต้องใช้เวลาเสียหน่อย