เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเยวี่ยใช้แรงไปไม่น้อยกว่าจะซักเสื้อผ้าของกู้เหย่เสร็จทั้งหมด พอซักไปได้ครึ่งทาง เธอก็ตัดสินใจแล้วว่าคราวหน้าจะไม่ฝืนทำอะไรเกินตัวอีก
หลังจากตากเสื้อผ้าเรียบร้อย โจ๊กที่เจียงเยวี่ยเคี่ยวไว้ก็สุกพอดี เธอจึงไปปลุกหนิงหนิง ยัยหนูตัวน้อยวันนี้นอนจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ยอมตื่น
“แม่ พ่อล่ะ?” หนิงหนิงนั่งอยู่บนเตียงเล็กของตัวเองข้างหน้าต่าง พลางขยี้ตาถาม
“พ่อไปทำงานแล้ว หนิงหนิงรีบลุกมากินอาหารเช้าเร็ว” เจียงเยวี่ยไม่ได้เข้าไปในห้องของกู้เหย่ เธอยืนคุยกับหนิงหนิงอยู่ที่หน้าประตู
ตอนกู้เหย่ออกจากบ้านไปกลางดึก เขาไม่ได้ดับตะเกียงน้ำมัน ตอนนี้น้ำมันก๊าดในตะเกียงแห้งเหือดไปแล้ว ภายในห้องจึงมีกลิ่นน้ำมันก๊าดคละคลุ้ง
หนิงหนิงแต่งตัวเองได้ ไม่จำเป็นต้องให้เจียงเยวี่ยช่วย เจียงเยวี่ยจึงไปที่ห้องครัว ยกโจ๊กที่ตักใส่ชามไว้แล้วไปวางบนโต๊ะในโถง