กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ผู้บังคับกองพันกู้ ฉันยืนยันว่าคนที่เห็นในตลาดสดเมื่อครู่นี้คือพี่สะใภ้เล็กจริง ๆ หนิงหนิง ฉันจำผิดไม่ได้แน่นอน!”
หลังจัดการธุระที่เขตเรือนราชการเสร็จและเดินออกมาแล้ว เซวียหงเลี่ยงก็ยังรู้สึกว่าตัวเองจำคนไม่ผิด
กู้เหย่เดินตัวตรงอย่างผ่าเผยด้วยปราณธรรมะเต็มเปี่ยม ก้าวฉับ ๆ ไปข้างหน้าโดยไม่เหลียวมอง เมื่อได้ยินดังนั้นก็ไม่ได้ใส่ใจ “อืม เธอมาซื้อของ พวกนี้เป็นเรื่องปกติ!”
“ถ้าอย่างนั้น ผู้บังคับกองพันกู้ วันนี้ตอนกลับไปช่วยถามพี่สะใภ้เล็กให้หน่อยว่าวันนี้มีสินค้าพิเศษอะไรเข้ามาหรือเปล่า บอกฉันด้วย ฉันจะได้ไปซื้อบ้าง” เซวียหงเลี่ยงยังคงรู้สึกว่าเจียงเยวี่ยต้องรีบไปแย่งซื้อของดีอะไรสักอย่างแน่ ๆ
กู้เหย่ถามว่า “ซื้อไปทำอะไร?”