กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เป็นยังไง ไม่ได้หลอกเธอใช่ไหม กู้เหย่ ฉันบอกเธอแล้วว่าอาหารต่างประเทศพวกนี้ไม่เหมาะกับกระเพาะของคนประเทศหัวกั๋วอย่างพวกเรา คนหัวกั๋วอย่างพวกเราต้องกินอาหารหัวกั๋ว!”
เจียงเยวี่ยตักโจ๊กข้าวฟ่างใส่ชามให้กู้เหย่ แล้วพูดอย่างไม่ละอายว่า “แป้งแผ่นใหญ่หัวกั๋วที่ฉันทำนี้ทั้งสีสัน กลิ่นหอม และรสชาติครบถ้วน เมื่อก่อนมีคนต่อแถวรอกันตั้งมากมาย—”
พูดถึงตรงนี้ เจียงเยวี่ยก็เพิ่งรู้ตัวว่าพูดผิด เธอรีบหุบปากทันที
“ต่อแถวรออะไรกัน?” กู้เหย่เงยหน้าขึ้นมอง
“ฮือ ๆ ต่อแถวรอดมกลิ่นหอม!” เจียงเยวี่ยกัดแป้งแผ่นใหญ่หัวกั๋วคำหนึ่ง ก้มหน้าอย่างรู้สึกผิด ดวงตากลอกไปมา
โอ๊ย ดูท่าว่าจะพูดเกินจริงไม่ได้จริง ๆ เกือบหลุดปากพูดออกไปแล้ว!