กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แม่ พวกเราจะปั่นจักรยานไปไหม” หนิงหนิงถามเจียงเยวี่ย
เจียงเยวี่ยหันไปมองกู้เหย่ “ที่นั่นไกลไหม”
“ไม่ไกล เดินไม่ถึง 10 นาที” กู้เหย่ตอบ
“งั้นพวกเราเดินไปกันเถอะ” เจียงเยวี่ยคิดดูแล้ว เห็นว่าเดินไม่ถึง 10 นาที ที่นั่นก็น่าจะอยู่ใกล้ ๆ จึงยิ้มหวานแล้วพูดกับหนิงหนิงว่า “เอาน้ำบ๊วยเปรี้ยวไปให้หนิงหนิงสักกา แล้วก็เอาขนมไปด้วย พวกเราจะไปเที่ยวชานเมืองกัน”
“ได้เลยแม่!” ทันทีที่หนิงหนิงได้ยินคำว่าไปเที่ยวชานเมือง ดวงตาของเธอก็เป็นประกาย