กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนแรกเจียงเยวี่ยยังรู้สึกเขินอายเล็กน้อย เสียงตะโกนเรียกลูกค้าก็เบามาก คนที่เดินผ่านมามองมาทางนี้สองครั้งแล้วก็เดินจากไป
ผ่านไปสิบกว่านาที เจียงเยวี่ยยังขายไข่ต้มใบชาไม่ได้สักฟอง
เจียงเยวี่ยสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ บอกตัวเองว่าทุกอย่างย่อมยากในตอนเริ่มต้น อย่าเพิ่งหมดกำลังใจ จากนั้นก็เตือนตัวเองว่านี่เป็นเพียงโลกในหนังสือ ให้คิดเสียว่าตัวเองมาทำภารกิจ ผู้คนที่เดินผ่านไปมาข้างหน้าล้วนเป็นแค่ NPC เท่านั้น
พอคิดแบบนี้ เจียงเยวี่ยก็รู้สึกดีขึ้นมากในทันที