กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ไม่ กินไม่ได้หรือ?” หลี่ซิ่วซิ่วพึมพำเบา ๆ พลางมองกู้เหย่อย่างขอความช่วยเหลือ
เมื่อเห็นดังนั้น เจียงเยวี่ยก็ยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาของหลี่ซิ่วซิ่วแทบจะเกาะติดอยู่บนใบหน้ากู้เหย่อยู่แล้ว ขาดก็เพียงเขียนคำว่าแอบชอบกู้เหย่ไว้บนหน้าเท่านั้น
แต่คู่ครองที่ถูกกำหนดไว้ของกู้เหย่คือเผยเสวี่ยอวิ๋น เขาย่อมไม่มีทางสนใจผู้หญิงอย่างหลี่ซิ่วซิ่ว
เพียงมองแวบเดียว หลี่ซิ่วซิ่วก็เห็นว่ากู้เหย่ขมวดคิ้วเช่นกัน ทำให้ใบหน้าของเธอซีดเผือดด้วยความตกใจ ร่างกายสั่นเทาไปหมด “ฉัน ฉันไม่รู้…”
“รับน้ำใจไว้แล้ว เธอเอาถั่วกลับไปเถอะ!” กู้เหย่รู้ดีว่าเจียงเยวี่ยพูดถูก หนิงหนิงยังเด็ก ฟันยังขึ้นไม่ครบ จึงไม่เหมาะจะกินถั่วคั่วที่แข็งขนาดนี้